Foremki do pierniczków przez cały rok kurzą się na sklepowych półkach, pochowane po kątach, a ekspedientki odpytywane na okoliczność ich istnienia we wrześniu czy październiku patrzą na człowieka jak na nieszkodliwego wariata. Ale na przełomie listopada i grudnia dla tych drobiazgów nastają lepsze czasy. Ludzkości przypomina się że Święta tuż tuż, a jeśli ludzkość ma na stanie małoletnich członków rodziny to nie ma bata- trzeba mentalnie nastawić się na pieczenie pierniczków. Czynność to bardzo miła, pozytywnie nastraja człowieka już sam proces powolnego rozpuszczania ingrediencji piernikowej masy, a aromat charakterystycznych przypraw momentalnie poprawia klimat mieszkania. Jasne, też uwielbiam piec pierniczki, choć już ze dwa razy wydawało mi się, że mam tej czynności serdecznie dość i nigdy więcej (ciocia dobra rada podpowiada: nie róbcie ciasta na pierniczki z czterech, a tym bardziej z pięciu kilogramów mąki. To dużo za dużo).
Czy muszę dodawać, że od listopada buszuję po sklepach AGD i jednocześnie sprawdzam, co nowego w moich ulubionych e-sklepach?

IKEA stanęła na wysokości zadania. Oprócz tradycyjnych foremek Drommar w tym roku przygotowała dla wielbicieli pichcenia kolejne drobiazgi:

Drommar. Hiciorem jest łoś, ale wiewiórka też daje radę i ma swoich fanów

Foremki Snokul – jak widać na załączonym obrazku, umożliwiają one lepszą zabawę w składanie z ciastek form przestrzennych. Podejmiecie wyzwanie?

Wałek do wycinania Snokul

Bardzo obiecująco wyglądają też foremki sprzedawane przez Dukę – foremki w kształcie rękawicy, skarpety na prezenty, obowiązkowej choinki, renifera, mikołaja, elfa i prezentu nie są może specjalnie oryginalne, ale akurat w Święta z przyjemnością dostosuję się do tradycyjnych popkulturowych kulinarnych motywów ;)

(Fotografie ze stron IKEA.com/pl oraz dukapolska.com)

Kolekcja STOCKHOLM, bo o niej mowa, ma się według IKEI wyróżniać wysoką jakością. Jak z tym będzie przekonamy się z czasem, ale na pierwszy rzut oka nie czuję się zbytnio zachwycona ich ofertą. A weźmy poprawkę na fakt że to jest IKEA, a z nimi mam raczej tak, że większość przedmiotów przyuważonych w katalogu przyprawia mnie o szybsze bicie serca i dopiero przy sklepowej półce przychodzi rozczarowanie („ee, takie małe?”). Na czym warto zawiesić oko?

Na dywanach. Wełniane, tkane na płasko lub z krótkim włosiem, kolorystycznie fajnie skomponowane, choć nie wiedzieć czemu na widok rzeczonej kolekcji mam silne skojarzenia z meblami sprzed półwiecza. A to jak już chyba wspominałam, nie jest moja ulubiona meblowa epoka.

Jak się ma trochę miejsca w sypialni, to taki stolik nocny też może być niegłupim rozwiązaniem, choć szufladka by się tam przydała:

Jak już przy sypialni jesteśmy, to pościel i koc (pled, jak chcą na stronie ikeowej) plus poszewka na poduszkę też dają radę:

I jeśli chodzi o to, co mi się w kolekcji STOCKHOLM podoba to byłoby na tyle. Jest ciekawski fotel, ale nie do małego mieszkania. Są wazony, szafki, regały, jest propozycja do kuchni w postaci talerzy, ale szału nie ma. Wspominałam, że ta kolekcja jakoś mnie nie wzrusza, prawda?

A na koniec link do wywiadu z panem od mebli VOX. Przyznaję, nie wiedziałam iż przy tworzeniu mebli projektantów wspierają spece od psychologii i antropologii, ale dziwnym nie jest. A i efekt tych działań jest zauważalny.

(wszystkie dzisiejsze zdjęcia ze strony IKEA.com)

A wspomniana lampa zwykła nie jest. Jest to sprzęt wymarzony dla wszystkich, którzy z miarką w ręku liczą każdy centymetr powierzchni i ma trzy kolosalne zalety. Pierwsza: zajmuje naprawdę mało miejsca. Drugi plus to fakt posiadania przez nią ramienia dzięki któremu możemy ją wykręcać na wszystkie strony, niemal na metr. Trzecim plusem (który może przekształcić się w minus, uczciwie to przyznajmy) jest sposób mocowania. Zapomnijcie o lampce, która w zasadzie zawadza, która nie ma swego miejsca i poza godzinami pracy poniewiera się po całym pokoju, wszędzie przeszkadzając. Lampę ścienną z serii IKEA PS 2012 przykręca się do ściany, co ma tę wadę, iż jeśli nie przemyślimy dobrze kwestii tego, w którym konkretnie miejscu ją przymocować, to czeka nas dodatkowa gimnastyka ze szpachlą, gipsem, pędzlem i farbą.

 fot. Ikea.com

Wbudowana żarówka LED, płaski (a zarazem ruchomy) klosz, całość złożona przy ścianie zabiera coś pod 5 cm cennej powierzchni pokoju. Sprawdza się jako oświetlenie nad biurkiem, ale i jako dodatkowe źródło światła w salonie.

Cena 199 zł, dostępne kolory: biały, czarny, czerwony. My mamy czerwoną :)

Natemat.pl porusza dziś problem z jakim- o dziwo- zmaga się sporo naszych rodaków cierpiących na miłość do słowa drukowanego. Jeśli nie dysponujemy dużym mieszkaniem w domku bądź w przedwojennej kamienicy, w którym spokojnie możemy wydzielić jeden pokój z przeznaczeniem na zabudowanie tegoż od podłogi do sufitu regałami z książkami, i jeśli jednocześnie nasz księgozbiór liczy sobie więcej niż tysiąc pozycji to mamy problem.

Jak wspominałam niedawno, sposoby na przechowywanie książek to jeden z tematów bardzo dla mnie na czasie. Gdy dowolny tytuł wnętrzarski zaanonsuje taki tekst nie ma zmiłuj, muszę kupić. Zwykle potem tego zakupu żałuję, bowiem biblioteczki prezentowane na fotkach mieszczą tak na oko do 500 książek. Dla książkoholika to tyle co nic, bowiem problem z upakowaniem kilku setek knig wielce skomplikowanym nie jest. Przy – powiedzmy- dwóch tysiącach mamy logistyczną łamigłówkę do rozszyfrowania. Niegłupim rozwiązaniem jest postawienie regałów w dwóch rzędach- pierwszy, przy ścianie stoi sobie spokojnie jak Bozia przykazała, drugi zaś rząd, na szynach, kursuje wzdłuż pierwszego. W tyle upychamy książki mniej potrzebne, rząd z przodu liczy sobie jeden regał mniej niż w tyle, tak by zapewnić dostęp do całego księgozbioru i jeśli tylko strop wytrzyma to jesteśmy uratowani. Jak foteczkę odpowiednią znajdę to zamieszczę, bo bardzo pomysł ten mnie ujął.

Padło słowo: regały. I słusznie, bowiem regały są wielbicielom książek do życia niezbędnie potrzebne. Z doświadczeń zaprzyjaźnionych współuzależnionych wynika, że warto odżałować większy wydatek i zamówić u stolarza solidne, drewniane regały, robione na wymiar. Jeśli jednak nasze małe mieszkanie jest tymczasowym i mamy świadomość że wkrótce będzie można przenieść się z całą biblioteczką do większego pomieszczenia to meble na wymiar sobie odpuśćmy, zdając się na ofertę odpowiednich sklepów.

Skojarzenie numer jeden: IKEA. Na ten raz mówimy IKEA, myślimy Billy. Billy to klasyk. W sam raz na studencką kieszeń (bądź na kieszeń delikwentów na tak zwanym dorobku), pakowany w zgrabne prostopadłościany, nic tylko ładować na samochód i samodzielnie skręcać w domowych pieleszach. Cenowo od 149 zł (wersja czarna lub biała) po 199 zł, mówimy oczywiście o regałach 80x28x202. O takich:

źródło: Ikea.com

Książki teoretycznie zmieszczą się tu w dwóch rzędach, spokojnie można ustawić obok siebie ze trzy takie regały, co da nam w sumie jakieś 27 metrów bieżących książek. Kolankiem upchniemy tam pod półtora tysiąca tytułów, zwłaszcza że jest możliwość dokupienia w sklepie dodatkowych półek. Można też uzupełnić regał o nadstawkę.
Ale uwaga- obciążenie półki do 30 kg.
Mając przyjemność korzystać z regałów Billy od ponad 10 lat obserwuję niestety stały spadek jakości tychże- im nowsze meble, tym półki bardziej się wyginają pod ciężarem książek. Dlatego też kolejne regały to już raczej nie będzie Billy. Jeśli pozostaniemy wierni produktom szwedzkim, to raczej potestujemy serię Hemnes. Wykonana z litego drewna powinna sprawdzić się lepiej niż regał z płyty wiórowej. Cena oczywiście odpowiednio wyższa (499 za regał pojedynczy, niemal 2 tys. za regał o szerokości 270 cm) ale półki powinny więcej wytrzymać:

źródło:  Ikea.com

Gdy Ikei pod ręką niet, to – parafrazując starą reklamę- jak dobrze, że Jysk jest tak blisko. Na temat jyskowych mebli generalnie nie mam najlepszego zdania, ale obiektywnie trzeba przyznać, że stosunek ceny do jakości jest całkiem uczciwy. W ofercie mają pięciopółkowy regał Lars (płyta wiórowa plus okleina, czyli coś jak Billy. Acz cena wyższa bo 249 zł), ale ciekawie wygląda regał Foxton (499 zł). Wykonany z litej akacji jest nieco szerszy (90 cm) i głębszy (35 cm) niż Billy, gdyby tak postawić kilka pod ścianą efekt mógłby być niezły.

Lars po lewej, Foxton po prawej, źródło: jysk.pl

A dla bardziej wymagających, ale nie stroniących od meblarskich sieciówek: Meble VOX. Najprostszy regał biblioteczny ma osiem półek, opcjonalnie można uzupełnić go o dostawkę, cena wyższa niż u poprzedników, bo 799 zł, ale mebel też większy (99x35x204) niż wyżej wymienione. Kolorystycznie szału nie ma, wybrać można dowolny kolor pod warunkiem że będzie to orzech.

źródło: meble.vox.pl

Innym dobrym rozwiązaniem jest regał dwustronny, znakomicie dzielący przestrzeń pomieszczenia. Ten dla odmiany oferowany jest wyłącznie w białym kolorze, asymetryczne półki, całość wykonana z płyty laminowanej plus możliwość dokupienia niewielkich skrzynek (999 zł wersja podstawowa regału):

źródło: meble.vox.pl

A na koniec produkt poniekąd powiązany z dzisiejszym tematem. Wprawdzie za dużo książek tam nie zapakujemy, ale też nie takie jest jego przeznaczenie. Powstał raczej z myślą o tych, którzy lubią czytać przed snem:

źródło: meble.vox.pl

Jak mawiają na blipie: #chce.to, mimo że do małego mieszkania średnio się nadaje :)

PS. A propos wnętrz w starych kamienicach, z regałami pod sam sufit. We wrocławskiej kawiarni „Literatka” coś w ten deseń mają, jest wielka szafa, jest pełno książek, jest klimacik.

Ale do rzeczy. Spośród naprawdę wielu genialnych pomysłów i propozycji do wnętrza, jedna wydaje się być pozycją obowiązkową dla posiadaczy małych dzieci. Ponieważ od pewnego czasu w ankietach przy pytaniu o wiek odhaczam rubrykę ’30-40′ to siłą rzeczy większość moich znajomych również jest na etapie posiadania mocno nieletniego potomstwa. I w zasadzie nie kojarzę znajomego/zaprzyjaźnionego domu,  w którym są małe dzieci, a w którym nie ma takiego oto regału:

fot. ze strony ikea.com

Trofast to mebel wedle mojej oceny wspaniały. Uwielbiany przez rodziców, bowiem w pudełkach mieści się naprawdę dużo dziecięcych klamotów. Sprawdza się znakomicie jako przechowalnia przytulanek, klocków (zwłaszcza klocków Lego), kredek, pisaków, farb, małych zabawek, słowem całego szpeju jaki zwykle poniewiera się po podłodze i z którym doprawdy nie wiadomo co zrobić. Dzieciom pasuje, bowiem jest to mebel na który można się wspinać, można przysiąść na jednym ze ‚schodków’, można również potraktować regał jako sprzęt ułatwiający dostęp do wyżej położonych półek. IKEA standardowo zaleca umocowanie regału do ściany, aby całość nam się znienacka nie przewróciła, ale bez tego problemu być nie powinno, bowiem jest to sprzęt nader stabilny.

Szafka z obu stron wygląda tak samo, więc czy ustawimy ją pod ścianą w ten sposób, czy też obrócimy o 180 stopni większej różnicy nie robi. Pojemniki z tego co pamiętam kupuje się osobno, ma to ten plus że można sobie dowolnie skonfigurować zestaw. Oczywiście mebelek nadaje się nie tylko do pokoju dziecięcego, ale tam spełnia się ekstraordynaryjnie.
Czy polecam? no ba! Czy mam na stanie? oczywiście, i niewielką przesadą będzie jeśli stwierdzę, że życia sobie bez niego nie wyobrażam :)