Kiedyś wspominałam chyba, że wśród sklepów wnętrzarskich na prowadzenie wybiła się u mnie Homla. I śmiem twierdzić, że nie tylko u mnie. Skandynawska elegancja i zwyczajna uroda sprzedawanych tam przedmiotów sprawiają, że chce się zaglądać do sklepów coraz częściej. Wprawdzie z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia zrobiło się u nich tak jakby ludycznie, ale niestety grudzień to czas gdy we wszystkich sklepach zaczyna dominować czerwień, zieleń i uśmiechnięte reniferki. I brokat, dużo brokatu. O świątecznych durnostojkach pewnie jeszcze coś napiszę, bo to temat wdzięczny, do porcelany z Villeroy & Boch wzdycham co roku (i co roku sobie tłumaczę, że poczekaj kobito aż będziesz miała gdzie to wszystko poustawiać) i tak się jakoś zdarzyło że w tym sezonie kompensuję sobie kubeczkami.

Jakie kryteria powinny spełniać idealne kubki wedle Asiekowych wytycznych to już nie raz zdążyłam światu obwieścić. Objętość pół litra i więcej, to podstawa. Te z Homli mają wedle metki 0.6 litra i powiem że to by się w miarę zgadzało. Nie wiem też do końca o co chodzi i skąd mi się to bierze, ale na zimowych kubkach wzorek luźno nawiązujący do tego co można znaleźć na wełnianych swetrach jest ok. Takie kubeczki, o które aż się chce zagrzać zimą ręce. Tak, duży potencjał insta ja tu widzę…

Cena: ok 30 zł, kubeczki minimalnie różnią się od siebie detalami.

Ale mam też wyjątek od powyższych reguł.
Nie przepadam za kolorem niebieskim, więc logicznym jest, że kupiłam kubek niebieski.
Lubię kubki duże, a ten ma może 350 ml pojemności i to chyba zbyt optymistyczne założenie.
Ale wiecie co? Fajny jest :) Też Homla, za jedyne 14.90 pln

Nawrócenie nie jest nagłe, raczej przebiega etapami. Na pierwszy ogień poszły oczywiście kubki. Pierwszego plusa podłapali za beczułkowate kształty rzeczonych naczyń. Nic na to nie poradzę, herbata z takich pękatych kubków* smakuje o wiele lepiej, zwłaszcza jesienią i zimą. Uroczyście też oświadczam, że są to najlepsze kubki do kawy z jakimi miałam przyjemność się zetknąć. Jakieś 200 ml objętości to w sam raz na machnięcie sobie kawy, która postawi na nogi i nie zdąży wystygnąć. Trochę brakuje mi większych kubków, ale trafiłam we Wrocławiu na sklep firmowy w którym mają zatrzęsienie rozmaitych naczyń, więc może jakaś ‚doniczka’ na herbatę się trafi.

Mają tam fajne miski i miseczki, a jak wiadomo z miskami jak z kubkami- tego dobra nigdy za dużo. Mają bardzo fajne formy (półmiski?) do zapiekania, które ponoć spokojnie można ładować do piekarnika. Mają świeczniki, w tym takie staroświeckie w kształcie:

Dużo fajnych rzeczy mają. Może nie rzucę się od razu na wazy do zupy, ale całkiem poważnie rozważam kolejne zakupy.

* – wujek gugiel podpowiada, że ten typ kubeczków ma swoją nazwę: „kubek czeski”.

(fot. kubeczków- moja, świecznika- ze strony firmowej)

NANU NANA to taka kolorowa sieciówka spod znaku wyposażenia wnętrz, głównie szkło, świeczki i mnóstwo durnostojek. Kiedyś lubiłam ich bardziej, odkąd poszli w asortyment spod znaku śmieszne rzeczy na osiemnastkę trochę nam się drogi rozeszły, ale zimowe kubeczki mają w dechę.

Rzeczone kubki mają parę zalet. Są duże, ale nie za duże. Dobrze się z nich pije (wiem, durny argument, ale słowo daję, te mają niemal idealną krawędź), są przyjemnie zaokrąglone, nie za ciężkie, dobrze grzeją ręce i jeśli nie ma się nic przeciwko brązowemu kolorowi, to jest to naczynie w sam raz ;) Nie wiem wprawdzie, po kiego dołączają do nich nieporęczne łyżeczki, ale niech im będzie. Kubeczki maja też jedną wadę. Trudno je utrafić w środku lata. Być może z uwagi na napis „Hot drinks” widniejący na ściance, widzę je w sprzedaży wyłącznie jesienią lub zimą. I drałuję rok w rok do sklepu, uzupełnić wytłuczone braki.

Być może nie wyglądają zbyt efektownie. Ale powiem Wam jedno – w kategorii „Mój ulubiony kubek” zajmują u mnie niezmiennie miejsce na podium.

(z kronikarskiego obowiązku: cena 14.90 zł)

Lubię jesień, zwłaszcza tę wczesną. Listopad też ma swój urok (tak, tak, ten najbardziej ponoć ponury z miesięcy ma  wiernych fanów), ale wrzesień ewentualnie wczesny październik to jest to, co tygryski lubią najbardziej.

Wrzesień jest genialny dla wszystkich wielbicieli warzyw i owoców. Na straganach leżą stosy  znakomitych, kolorowych papryk, pomidorów, winogron, gruszek, śliwek, brzoskwiń i nieustannie wiodą nas na pokuszenie. Październik plus słońce równa się niesamowicie kolorowe drzewa, raj nie tylko dla fotografujących otoczenie. A jeszcze wnętrzarskie magazyny robią co mogą, by uprzyjemnić czytelnikom życie i prezentują jak jeden mąż kolekcje w modnych, jesiennych barwach. Czyli bakłażanik nasz ukochany rządzi, o czym nie omieszkam napisać następnym razem, bo dziś – skoro o kolekcjach mowa- rzut oka na Home and You. Narzekałam na ich kolekcję wiosenną bodaj, że taka sobie, że na kolana nie rzuca i w ogóle szału nie ma, i mam za swoje.

Kolekcja jesienna odchudzi mój portfel porządnie, już to wiem. Nie kupię wszystkiego, co mi w oko wpadło, to więcej niż pewne.  Nie tylko dlatego, że w moim małym mieszkaniu miałabym problem aby wszystko poupychać (nie,  Boże broń po kątach, na widoku się takie nabytki trzyma, aby napawać się swoją zdobyczą), ale rzeczony portfelik rzęzi ciuchutko po szkolnych zakupach dla naszych młodych dam.
Jest dużo kolorów, które lubię. Ciepłe brązy, rudości, trochę zieleni i pomarańczy, to są kolorki generalnie bardzo mi podchodzące, a już zwłaszcza późną jesienią i szarą zimą się one przydają. Robią dobrze na samopoczucie i rozgrzewają atmosferę całkiem uczciwie. Do totalnego szczęścia brakuje mi czegoś mocno fioletowego, ale już się zamykam, bo grzech narzekać, kiedy pod ręką mamy coś takiego:

świecznik, sówka, 15 zeta

ręcznik kuchenny, w sówki, drobne 19 zeta

kubeczek. Z sówką. 23 zł.

Od razu powiem, że H&Y ma tego całą serię. Kubek, pojemnik, pojemniczki na przyprawy. O, tak razem wyglądają:

Ale nie samą sową człowiek żyje, choć to nader sympatyczne stworzonka, prawie tak fajne jak koty. Jesienny koc (149 zł), w sam raz do kompletu z herbatą i książką:

Jesienne wyposażenie stołu, czyli świeczniki i patery:

I świeczki, których żal zapalać, bo urokliwe są:

Pełna kolekcja jest tu, zapewniam, że w powyższym zestawieniu silnie się ograniczałam. Żadnych poduszek, zero pościeli, bez lampionów i koszyków…

PS. Podziękowania dla Krusz, za mentalnego kopniaka na rozpęd, to znaczy rzecz chciałam: za inspirację i słowa uznania :D

Wszystkie zdjęcia: materiały home& you

Rada owa brzmi: pozbądź się z mieszkania niepotrzebnych klamotów.

Cóż, łatwo powiedzieć, trudniej wykonać, zwłaszcza jeśli ma się tę wrodzoną skłonność do chomikowania i odkładania na przydasię każdej, najmniejszej nawet śrubki. Ale nie łudźmy się, jeśli nie mamy szans na przeprowadzkę do większego lokum to prędzej czy później takie generalne porządki staną się naszym udziałem. Na marginesie dodam, że przeprowadzka też niesamowicie skutecznie motywuje do pożegnania się z milionami papierków, gazet, starych misek, rozpadających się regałów, nieużywanych od dawna i nieco sfatygowanych kompletów pościeli – słowem całego szpeju, do którego sercem jesteśmy przywiązani, a bez którego będzie nam się o wiele lepiej żyło.

Jeśli nasz wewnętrzny sknerusik gromkim głosem domaga się poszanowania dla tradycji i pamiątek rodzinnych możemy iść na kompromis i część bambetli wynieść do garażu czy piwnicy. Tu wyznam, iż mam taki jeden karton, jeszcze z czasów studenckich, zawierający jakieś kuchenne utensylia który przywędrował ze mną do Wrocławia jedenaście lat temu i do którego w zasadzie przez te jedenaście lat nie zajrzałam (pomijając kontrolne zerknięcie tuż po przeprowadzce, żeby sprawdzić, co u czorta tam upchnęłam). Wniosek z tego jest prosty, rzeczony karton przy najbliższej okazji winien znaleźć się na śmietniku, bo małe szanse by coś z upakowanych tam przedmiotów było mi do życia niezbędnie potrzebne.

Jak zatem poradzić sobie z zalewem przedmiotów? Otóż, są dwie metody które doskonale sprawdzają się w przypadku ubrań, i które spokojnie można rozciągnąć na zastosowanie w całym mieszkaniu. Metoda pierwsza- ciuch za ciuch. Właściciele małych mieszkań (a co za tym idzie bez szaleństw w temacie wydzielonej garderoby) znają ten sposób doskonale: kupno nowego ciucha pociąga za sobą wywalenie do śmieci analogicznego, bardziej wiekowego wdzianka. Nowa kurtka w domu- stara kurtka won. Nowe buty- stare precz. Nowa bluzka- itd itp. Przekładając to na język wnętrzarski: kupujesz nowy kubek- żegnasz się z jednym starym naczyniem. Nowa patelnia- stara leci do śmietnika. Nowa lampka- bye, bye dotychczasowa, miło się razem współpracowało. Pewien wyjątek jestem skłonna uczynić dla szafek i regałów, bo te pomagają opanować sajgon panujący w pomieszczeniach.

Ciuchowa metoda nr dwa- jeśli jakiegoś ubrania nie miałaś/ nie miałeś na sobie w ciągu ostatnich dwóch lat, to nie miej złudzeń, małe szanse że jeszcze je założysz. Fruuuu, do śmieci. Swetry, spodnie, marynarki, bielizna- sorry, w małych mieszkaniach nie ma miejsca na sentymenty. Analogicznie, jeśli w danym kubeczku (co ja z tymi kubeczkami, doprawdy…) ostatni raz robiłaś sobie kawę oglądając popisy Małysza w Turnieju Czterech Skoczni to teges… szkoda trochę miejsca, które on na półce zajmuje. Tu każdy centymetr kwadratowy jest na wagę złota.

Jeśli o sentymentach mowa, to osobne miejsce należy się zabawkom w dziecięcym pokoju, ale to doprawdy temat na osobną notkę, bowiem zagadnienie jest z gatunku skomplikowanych.

Ostatnio takież palpitacje stały się mym udziałem w nobliwej „Duce”. Na półce z nową kolekcją stał sobie bowiem taki kubek. Duży kubek. Litrowy. I niebrzydki.

fot. Duka

Kolekcja Secret Garden, 40 pln i jest wasz, ale jeden egzemplarz zostawcie dla mnie, pliiz.

Identyczny gabarytowo kubek pojawił się w tej samej Duce w ramach kolekcji Paradise. Wielbiciele klimatów ludowych będą zachwyceni. Królowa nie jest zachwycona, docenia urodę zestawu, ale nad kolejnym zakupem raczej się nie zastanawia.

fot. Duka