Kiedyś wspominałam chyba, że wśród sklepów wnętrzarskich na prowadzenie wybiła się u mnie Homla. I śmiem twierdzić, że nie tylko u mnie. Skandynawska elegancja i zwyczajna uroda sprzedawanych tam przedmiotów sprawiają, że chce się zaglądać do sklepów coraz częściej. Wprawdzie z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia zrobiło się u nich tak jakby ludycznie, ale niestety grudzień to czas gdy we wszystkich sklepach zaczyna dominować czerwień, zieleń i uśmiechnięte reniferki. I brokat, dużo brokatu. O świątecznych durnostojkach pewnie jeszcze coś napiszę, bo to temat wdzięczny, do porcelany z Villeroy & Boch wzdycham co roku (i co roku sobie tłumaczę, że poczekaj kobito aż będziesz miała gdzie to wszystko poustawiać) i tak się jakoś zdarzyło że w tym sezonie kompensuję sobie kubeczkami.

Jakie kryteria powinny spełniać idealne kubki wedle Asiekowych wytycznych to już nie raz zdążyłam światu obwieścić. Objętość pół litra i więcej, to podstawa. Te z Homli mają wedle metki 0.6 litra i powiem że to by się w miarę zgadzało. Nie wiem też do końca o co chodzi i skąd mi się to bierze, ale na zimowych kubkach wzorek luźno nawiązujący do tego co można znaleźć na wełnianych swetrach jest ok. Takie kubeczki, o które aż się chce zagrzać zimą ręce. Tak, duży potencjał insta ja tu widzę…

Cena: ok 30 zł, kubeczki minimalnie różnią się od siebie detalami.

Ale mam też wyjątek od powyższych reguł.
Nie przepadam za kolorem niebieskim, więc logicznym jest, że kupiłam kubek niebieski.
Lubię kubki duże, a ten ma może 350 ml pojemności i to chyba zbyt optymistyczne założenie.
Ale wiecie co? Fajny jest :) Też Homla, za jedyne 14.90 pln

Zadanie mam utrudnione o tyle, że z niewiadomych dla mnie przyczyn większość kubeczków produkowana jest w wersji jak dla krasnoludka. Względnie dla zwiewnej Królewny Śnieżki. 200 ml, w porywach do 300, szaleństwem są kubki o objętości 400 ml. A ja spędzam sporo czasu przy kompie, nie chce mi się co chwilę do kuchni chodzić, kawa czy herbata w wersji wystygniętej w niczym nie przeszkadza (ok, trudno mi sobie wyobrazić okoliczności skłaniające mnie do wlania w siebie pół litra – lub więcej – kawy. Herbaty? Żaden problem). Słowem, podręczne naczynie mieszczące w sobie od pół litra do litra jest towarem bardzo pożądanym. Zła wiadomość jest taka, że trzeba się trochę takiego ideału naszukać. Dobra natomiast – że w sezonie grzewczym producenci kubków patrzą łaskawszym okiem na podobnych mi wariatów, którzy nie poświęcają zbędnego spojrzenia klasycznym 250 ml naczyniom. I dzięki temu późnym latem lub wczesną jesienią mamy szanse upolować coś pod swój gust.

Lata temu na jarmarkach bożonarodzeniowych we Wrocławiu trafiało się stoisko Pracowni Inkluz. Dobrze to o nich świadczy, że z dziesięć lat, jak nie więcej minęło, a ja nadal pamiętam jak się nazywali, czyż nie? Zdaje się że zawirowania jakieś po drodze mieli, nazwa się zmieniła, są teraz na Etsy, a ceny ich kubków poszybowały w kosmos (sorry, dwieście zeta z hakiem to spokojnie dam za analogowy obiektyw marki ZSRR. Za naczynie to trochę jednak dużo #priorytety). Szkoda.

Z pomocą któryś rok z rzędu przychodzi DUKA, oferująca solidne kubeczki, w sam raz do subtelnej damskiej dłoni. Równiutki litr pojemności załatwia sprawę, a jeśli ktoś was w korpo wkurzy to argument poparty uderzeniem takiegoż kubka o blat będzie miał swoją wagę. Tak mi się przynajmniej zdaje. To nie pierwszy taki zakup w Duce, kilka lat temu zachwycałam się analogicznymi kubeczkami w nieco inny wzorek (kliku klik). W tym sezonie kubek litrowy jest w dwóch wersjach kolorystycznych, jest niebieski, jest czerwony, opcja dla niej, opcja dla niego, podzielcie się wedle uznania.

Potem chwila zastanowienia, co do takiego litrowego potwora wsypać. Torebka jedna czy może dwie? Jesienią goździków od serca, parę plasterków pomarańczy i sporo soku malinowego. A co więcej to już zależy co pod ręką macie. Imbir, kardamon, cytryna, limonka, miód, grejpfrut. Tylko niech was wszystkie moce bronią przed wrzucaniem do środka anyżu. Absolutne fuj, strasznie fajną herbatę sobie przez ten anyż zmarnowałam.

Plusem niewątpliwym szybkiego riserczu na potrzeby tego tekstu jest odkrycie zgrabnego i pojemnego kubeczka z sową. Trzymajcie kciuki, by jeszcze był w sprzedaży.

Nawrócenie nie jest nagłe, raczej przebiega etapami. Na pierwszy ogień poszły oczywiście kubki. Pierwszego plusa podłapali za beczułkowate kształty rzeczonych naczyń. Nic na to nie poradzę, herbata z takich pękatych kubków* smakuje o wiele lepiej, zwłaszcza jesienią i zimą. Uroczyście też oświadczam, że są to najlepsze kubki do kawy z jakimi miałam przyjemność się zetknąć. Jakieś 200 ml objętości to w sam raz na machnięcie sobie kawy, która postawi na nogi i nie zdąży wystygnąć. Trochę brakuje mi większych kubków, ale trafiłam we Wrocławiu na sklep firmowy w którym mają zatrzęsienie rozmaitych naczyń, więc może jakaś ‚doniczka’ na herbatę się trafi.

Mają tam fajne miski i miseczki, a jak wiadomo z miskami jak z kubkami- tego dobra nigdy za dużo. Mają bardzo fajne formy (półmiski?) do zapiekania, które ponoć spokojnie można ładować do piekarnika. Mają świeczniki, w tym takie staroświeckie w kształcie:

Dużo fajnych rzeczy mają. Może nie rzucę się od razu na wazy do zupy, ale całkiem poważnie rozważam kolejne zakupy.

* – wujek gugiel podpowiada, że ten typ kubeczków ma swoją nazwę: „kubek czeski”.

(fot. kubeczków- moja, świecznika- ze strony firmowej)

NANU NANA to taka kolorowa sieciówka spod znaku wyposażenia wnętrz, głównie szkło, świeczki i mnóstwo durnostojek. Kiedyś lubiłam ich bardziej, odkąd poszli w asortyment spod znaku śmieszne rzeczy na osiemnastkę trochę nam się drogi rozeszły, ale zimowe kubeczki mają w dechę.

Rzeczone kubki mają parę zalet. Są duże, ale nie za duże. Dobrze się z nich pije (wiem, durny argument, ale słowo daję, te mają niemal idealną krawędź), są przyjemnie zaokrąglone, nie za ciężkie, dobrze grzeją ręce i jeśli nie ma się nic przeciwko brązowemu kolorowi, to jest to naczynie w sam raz ;) Nie wiem wprawdzie, po kiego dołączają do nich nieporęczne łyżeczki, ale niech im będzie. Kubeczki maja też jedną wadę. Trudno je utrafić w środku lata. Być może z uwagi na napis „Hot drinks” widniejący na ściance, widzę je w sprzedaży wyłącznie jesienią lub zimą. I drałuję rok w rok do sklepu, uzupełnić wytłuczone braki.

Być może nie wyglądają zbyt efektownie. Ale powiem Wam jedno – w kategorii „Mój ulubiony kubek” zajmują u mnie niezmiennie miejsce na podium.

(z kronikarskiego obowiązku: cena 14.90 zł)

Wstydliwych wyznań ciąg dalszy- uwielbiam zaglądać do ich sklepów w okolicy Świąt Bożego Narodzenia, bo kolekcję świąteczną mają najładniejszą ze wszystkich. IMVHO. To jest kolekcja z definicji świąteczna, ona świetnie sprawdzi się na stole tylko podczas tych kilku grudniowych dni, ewentualnie jeszcze uświetni karnawałowe szaleństwa. To jest kolekcja wyciągana na specjalne okazje, przez większość roku pieczołowicie zabezpieczona przed niepowołanym okiem. To jest kolekcja, która momentalnie wprowadza świąteczną atmosferę. Jeśli w środku zostało Wam coś z dziecka, to nie ma bata, na widok tych drobiazgów kwikniecie z radości. Kolejne kwiknięcie, już grubszym słowem, wyrwie się Wam na widok cen, jakie sobie producent za te śliczności zaśpiewał.
I to chyba cena jest tym, co mnie przede wszystkim powstrzymuje przed chaotycznym zakupieniem połowy kolekcji. Ba, nie mogę się zdobyć na to, żeby lekką rączką wydać stówkę na talerz czy kolejne trzy stóweczki na przeuroczą paterę. Kiedyś sobie kupię, to pewne, tylko może poczekam aż dzieci trochę podrosną, bo jak nie przywiązuję wagi do kolejnych tłuczonych przypadkiem talerzyków, tak tych kolorowych, baśniowych cacek byłoby mi zwyczajnie szkoda.

kalendarze adwentowe. Nie patrzcie na ceny ;)

świąteczna kolekcja V&B

patera. my precioooouuusssss…..

Więcej tego dobra, w dodatku na fotkach o wiele lepszej jakości jest na stronie Villeroy& Boch. A jak już będziecie u nich na stronie to zerknijcie jeszcze koniecznie na to, a także na to i na to. Na ceny nie patrzcie, że tak się powtórzę ;)

(fot. 1 i 5 – mat. Villeroy& Boch
fot. 2-4 cyknięte mogą wierną komórką)

Lubię jesień, zwłaszcza tę wczesną. Listopad też ma swój urok (tak, tak, ten najbardziej ponoć ponury z miesięcy ma  wiernych fanów), ale wrzesień ewentualnie wczesny październik to jest to, co tygryski lubią najbardziej.

Wrzesień jest genialny dla wszystkich wielbicieli warzyw i owoców. Na straganach leżą stosy  znakomitych, kolorowych papryk, pomidorów, winogron, gruszek, śliwek, brzoskwiń i nieustannie wiodą nas na pokuszenie. Październik plus słońce równa się niesamowicie kolorowe drzewa, raj nie tylko dla fotografujących otoczenie. A jeszcze wnętrzarskie magazyny robią co mogą, by uprzyjemnić czytelnikom życie i prezentują jak jeden mąż kolekcje w modnych, jesiennych barwach. Czyli bakłażanik nasz ukochany rządzi, o czym nie omieszkam napisać następnym razem, bo dziś – skoro o kolekcjach mowa- rzut oka na Home and You. Narzekałam na ich kolekcję wiosenną bodaj, że taka sobie, że na kolana nie rzuca i w ogóle szału nie ma, i mam za swoje.

Kolekcja jesienna odchudzi mój portfel porządnie, już to wiem. Nie kupię wszystkiego, co mi w oko wpadło, to więcej niż pewne.  Nie tylko dlatego, że w moim małym mieszkaniu miałabym problem aby wszystko poupychać (nie,  Boże broń po kątach, na widoku się takie nabytki trzyma, aby napawać się swoją zdobyczą), ale rzeczony portfelik rzęzi ciuchutko po szkolnych zakupach dla naszych młodych dam.
Jest dużo kolorów, które lubię. Ciepłe brązy, rudości, trochę zieleni i pomarańczy, to są kolorki generalnie bardzo mi podchodzące, a już zwłaszcza późną jesienią i szarą zimą się one przydają. Robią dobrze na samopoczucie i rozgrzewają atmosferę całkiem uczciwie. Do totalnego szczęścia brakuje mi czegoś mocno fioletowego, ale już się zamykam, bo grzech narzekać, kiedy pod ręką mamy coś takiego:

świecznik, sówka, 15 zeta

ręcznik kuchenny, w sówki, drobne 19 zeta

kubeczek. Z sówką. 23 zł.

Od razu powiem, że H&Y ma tego całą serię. Kubek, pojemnik, pojemniczki na przyprawy. O, tak razem wyglądają:

Ale nie samą sową człowiek żyje, choć to nader sympatyczne stworzonka, prawie tak fajne jak koty. Jesienny koc (149 zł), w sam raz do kompletu z herbatą i książką:

Jesienne wyposażenie stołu, czyli świeczniki i patery:

I świeczki, których żal zapalać, bo urokliwe są:

Pełna kolekcja jest tu, zapewniam, że w powyższym zestawieniu silnie się ograniczałam. Żadnych poduszek, zero pościeli, bez lampionów i koszyków…

PS. Podziękowania dla Krusz, za mentalnego kopniaka na rozpęd, to znaczy rzecz chciałam: za inspirację i słowa uznania :D

Wszystkie zdjęcia: materiały home& you

Ostatnio takież palpitacje stały się mym udziałem w nobliwej „Duce”. Na półce z nową kolekcją stał sobie bowiem taki kubek. Duży kubek. Litrowy. I niebrzydki.

fot. Duka

Kolekcja Secret Garden, 40 pln i jest wasz, ale jeden egzemplarz zostawcie dla mnie, pliiz.

Identyczny gabarytowo kubek pojawił się w tej samej Duce w ramach kolekcji Paradise. Wielbiciele klimatów ludowych będą zachwyceni. Królowa nie jest zachwycona, docenia urodę zestawu, ale nad kolejnym zakupem raczej się nie zastanawia.

fot. Duka